کارگران ایران در حالی به استقبال روز جهانی کارگر میروند که امسال نیز مانند سالهای قبل، فقیر و فقیرتر شدهاند. براساس آمار منتشره حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۲ نزدیک به ۲۷ درصد افزایش داشته است. این در حالی است که طبق آمار دولتی تورم نزدیک به ۵۰ درصد بود و تورم مواد خوراکی که بیشتری سهم در سفره کارگران را دارد، در برخی از موارد تا ۷۰ درصد هم بوده است. در حال حاضر شکاف هزینههای زندگی و دستمزد کارگران بین ۸ تا ۱۰ میلیون تومان است. در حالی این شکاف در سال ۱۴۰۱ بین ۳ تا ۴ میلیون تومان بوده است.
استفاده از اهرمهای حکومتی برای استثمار هر چه بیشتر کارگران
کارفرمایان با استفاده از اهرم شورای عالی کار و دیوان عدالت اداری بیشترین اجحاف در حق کارگران را انجام میدهند. کارگران در برابر استثمار عریان و بیرحمانه حکومت عملا بیدفاع مانده و روزانه به قعر خط فقر فرو میروند. به گفته وزیر کار رئیسی بیش از ۱۴ میلیون کارگر ایرانی با درآمد کم و بدون بیمه کار میکنند.
کاهش ۲۵ درصدی دستمزد کارگران به نسبت سال گذشته باعث هر چه فقیرتر شدن آنها شده است. اعتصاب نفتگران و معدنکاران در بیش از ۱۱۰ مجتمع و کارگاه در اعتراض به استثمار بیرحمانه توسط شرکتهای سپاه و وابستگان به آنها بیش از ۱۰ روز است، آغاز شده است. اکثر این کارگران در شرکتهای پیمانکاری وابسته و یا تحت کنترل سپاه پاسداران مشغول به کار میباشند.
سران و وابستگان به سپاه با استثمار بیرحمانه کـارگران به ثروتهای افسانهای رسیده و بیشتر آنها را توسط فرزندان خود به خارج از کشور منتقل کردهاند. کـارگران به خوبی میدانند، تنها راه نجات از این وضعیت ادامه اعتراضات، تا نابودی این حکومت میباشد. بهمین دلیل این اعتصاب را میتوان در ادامه اعتراضات گسترده و سراسری در سال ۱۴۰۱ دانست.